اولین باران پاییزی بارید

سلام گل پسری قند عسلی

این پست مربوط به دو روز گذشته است که الان فرصت کردم بنویسمش.

خدارو هزاران بار شکر که بعد از  آلودگی نسبتا شدید هوا وعدم بارش نسبتا طولانی مدت در شهرمون روز یکشنبه صبح که از خواب بیدار شدیم دیدیم از شب گذشته بارش بارون رو داشتیم که حسابی خوشحال شدیم بارش فردا هم وجود داشت هرچند کم اما همینش هم خیلی عنیمت بود.

اندر احوالات گل پسر در دو روز بارانی پاییزی:

صبح اونروز دوست داشتم در این هوای تمییز وزیبا  باهم یه گشتی حداقل پیرامون محوطه جلوی ساختمونمون داشته باشیم وریه هامون رو از هوای پاک بعد مدتها پر کنیم اما متاسفانه برای تعویض شناسنامه هامون باید میرفتیم ثبت احوال .

 تا مامانی ناهار روآماده کرد وصبحانه شما رو داد نوش جان کردی و آمادت کردم شد ساعت 11. رفتیم اداره ثبت احوال وکارمون طول کشید که برگشتیم خونه ساعت 2بود .ناهارمون رو خوردیم وهر کار کردم شما بخوابی نخوابیدی که نخوابیدی..

اونروز هم حتما باید برای خرید چند مورد نیاز خونه میرفتم فروشگاه.برای همین دیدم شما که نخوابیدی بابا هم که تا یکساعت دیگه باید بره سر کارش منم فرصت رو عنیمت شمردم واز بابا خواستم زحمت بردن مابه فروشگاه رو بکشه .وباهم رفتیم فروشگاه ...بماند که هم در اداره ثبت احوال صبح وهم در فروشگاه چقدر شیطنت کردی ومامان همش دنبال شما میدوید که حسابی خسته شد.اگه بابایی نبود نمیدونم چکار میکردم.صددر صد خرید نمیتونستم کنم اصلا وابدا!!!

بعد خرید که نیم ساعت هم نشد برگشتیم خونه اما شما اصلا حاضر نبودی بیای خونه.مرتب میگفتی مامانی خونه نه بریم پارک...بازی...بناچار خریدهام رو بردم بالا گذاشتم خونه در اون موقع بابایی  وشما توی ماشین ودر پارکینگ ساختمون منتطرم بودین.بعدش اومدم از انباری کالاسکه ات رو برداشتم چون خیلی خسته بودم تصمیم گرفتم با کالاسکه در محوطه جلوی ساختمون گشتی بزنیم .

شما رو گذاشتم داخل کالاسکه وچون خودت هم خسته بودی زیاد مقاومت نکردی برخلاف سابق ونشستی.... راه که افتادیم از فرصت استفاده کردم یه تماس با مامان ایران گرفتم شاید ایشون هم تونست بیاد پیشمون واز هوای تمییز پاییزی لذت ببره.آخه مامان ایران به خاطر پادرد وکمردردش زیاد نمیتونه بیرون ازخونه بره ودر کل کم حوصله شدند اینروزا  برای قدم زدن .شرایط که مهیا بشه خودمون بریم بیرون همیشه بهش زنگ میزنم اگه تونست با ما بیاد قدم بزنیم شاید حضور مامخصوصا شماکه خیلی دوست داره  انگیزه دارترش کنه برای قدم زدن وروحیه اش عوض میشه.خداروشکر که کارخاصی نداشتند وتونستند بیان پیشمون.ایشون هم اومدند به ما ملحق شدند.بعد یکساعت قدم زدن که با وجود خستگی زیاد  واقعا چسبیدبرگشتیم خونه .هوا که عالی بود پسر خوشگلم هم کنارم دیگه از خدا چی میخواستم تازه مامان عزیزم هم بود خدا حفطتون کنه الهی عزیزانم.

بماند که در برگشت باز هم یه ریز بنای نارضایتی گذاشتی پسر ددری من میگفتی مامانی خونه نههههههههههههه...بریم پارک

در شروع جمله هات همیشه مامانی یا بابایی کلمه های ثابت هستند که بکار میبری...که آدم میخواد بخوردت شیرینم...البته اگر مخاطبت فرق کنه اسم طرف مخاطب رو میاری...

مامان ایران بنده خدا هم مجبور شد با ما بیاد بالا از اون پله های آپارتمان وبا اون پادردش تا شما رضایت دادی.کمی پیشمون موندندوبا شما بازی کردند ومنم کمی از کارهام رودر این فرصت  انجام دادم وقتی که خواستند از پیشمون برن هم الم شنگه ای راه انداختی که نگو...نمیذاشتی مامان ایران بره خونه خودشون....خودت عکس هاش رو ببین بهتره تا من بگم هرچند از اوایلش عکسی نگرفتم که خیلی شدت واکنش هات به رفتن مامان ایران بیشتر بود

همونطور که گفتم فردا هم بارش بارون رو داشتیم اما خیلی کمتر.ایندفعه تصمیم گرفتم شمارو حتما برای هواخوری ببرم بیرون.

بعد از دادن صبحونه شماوآماده کردن ناهارآمادت کردم تا بریم بیرون.حدود ساعت11ونیم بود.میخواستیم بیایم پایین از پله ها گفتی مامانی ووایی هنوز پایینه این جمله رو تا پایین راه پله ها تکرار کردی ای خدا عاشق این هنوز گفتنتم مادر که از مامان تقلیدش میکنی....واینکه از دیروز تا الان انتطار داشتی ووایی توی پارکینگ باشه .وقتی رسیدیم پایین داخل پارکینگ گفتی ووایی خونه عباییه اینجا نیس

لازمه اشاره کنم که در اینجا:

 ووایی =مامان ایران و اده ای (فتحه رو الف)=مامان جون

وهمینکه اومدیم جلوی در ساختمون دستت رو از دستم کشیدی بیرون وسرت رو انداختی پایین وتند تند در عرض پیاده رو به سمت خیابون اصلی حرکت کردی.منم به دنبالت.برخلاف همیشه اصلا واینستادی فقط یکبار دنبال گربه ای کردی که کنار پیاده رو بودوبه دنبالش رفتی داخل فصای سبز روبروی ساختمون به قول خودت چمن واینقدر پیشی پیشی کردی وصدای گربه رو با حالت بلند (مدل خاص خودت)در آوردی که مثلا بترسه بیچاره گربه هم رفت که رفت فکر نکنم دیگه بیاد اینورا حیوونکی...

بعدش دوباره ادامه مسیر دادی.گفتم آرین جان کجا میری؟گفتی:منغازه بابایی( ساکن روی نون) قربونت برم شیرین زبونم پس دلت هوای بابایی رو کرده...

خلاصه مستقیم رفتی تا رسیدی به منغازه بابایی به قول خودت.به همکار بابادست دادی وبعدبااشاره به خودکارهای روی میز.میگفتی:بابایی آبی نگاچی ...قرمز ام نگاچی...یعنی خودکار قرمز وآبی رو میخوام نقاشی کنم.بعدش رفتی سراغ کلیدهای برق وخاموش وروشن کردنشون.ومیگفتی شن...یعنی روشن....هاموش..یعنی خاموش... کمی هم با تلفن ور رفتی وشماره گرفتی وگوشی برداشتی و....

خلاصه کلی آتیش سوزوندی وبعد با دیدن آقاجون که اومدند توی مغازه رفتی بغلشون .

بابایی گفت دیگه مغازه رو ببندیم بریم خونه.گفتی نه...نه...خونه نه... اده ای تنهاس(یعنی مامان جون تنهاس)بعد رفتی خونه آقاجون مامان جون رو دیدی خودت رو حسابی لوس کردی مامان جون هم که حسابی دوست داره بعد که مطمئن شدی حسابی دلبری کردی

گفتی اده ای  جارو برقی...یعنی مامان جون جارو برقی میخوام (کار اینروزهات بازی با جارو برقیه)مامان جون هم گفت جارو لالا کرده...دویدی تو اتاق واشاره به جارو گفتی نه بیداره...جارو بیداره خلاصه جارو رو با مامان جون آوردی وسط هال کمی به خیال خودت جارو کشیدی...میگفتی فرش کثیفه مامانی .....بق داره (کسره روی ب)بق در فرهنگ لغت شما یعنی آشغال...

وبعداز اون جارو رو پخش وپلااطراف کردی... 

از بازی با جارو خسته شدی وایندفعه از مامان جون زیتون خواستی بهت بده....اینطوری گفتی:اده ای زیتون ...وچند تا دونه زیتون خوردی دیگه وقت برگشتن به خونه بود بابایی بغلت کرد تا بریم خونه اونم به زور وگریه نمیخاستی برگردیم خونه.شرمنده گل خوشگلم...باید برمیگشتیم خونمون اون موقع چون عذای شما روی شعله پخش کن گاز بود نمیتونستیم خونه مامان جون بمونیم.بناچار برگشتیم خونمون.

در راه برگشت بودیم به نونوایی که رسیدیم مستقیم رفتی داخل نانوایی سر راهمون این رفتارت متعجبم کرده بود وهم ناراحت خیلی دیگه خودمونی شدی از زیر میزفلزی  نونوایی  رفتی اونطرف وبنده خدا نانوا هم دوباره برات نون قلبی پخت وداد دستت .

برای آوردن نون هم ماجراهایی داشتیم به هیچوجه حاضر نمیشدی تیکه ای از نون رو بدی به من وبابا یی تا برات بیاریم ومیخواستی تنهایی بیاریشون که متاسفانه تیکه های نون داشت یواش یواش روی زمین میریخت اما نمیتونستینم به هیچ طریقی ازت بگیریمشون.خلاصه به سختی اومدیم خونه.

 ناهار خوردیم ....ودوباره برای خوابوندن شازده ماجرا ها داشتیم ...بعله درست فهمیدی ماجرای گل پسر ونخوابیدن ن ن ن ن ن ....

از خوابیدنت ناامید شده بودم فقط کمی وبرای دقیقه ای  دراز کشیدم تا خستگیم در بره که اومدی کنارم وگفتی مامانی لالا نه ...دست بریم پارک...(یعنی دستت رو بده بهم باهم بریم پارک)گفتم عزیزدلم کمی لالاکنیم بعدمیریم پارک ...میریم بیرون....باشه.

گفتی بیرون نه ...بریم پارک...بلند شدم پامو نشونت دادم وحالت گریه گرفتم گفتم ببین پای مامان درد میکنه نمیتونم الان بیام پارک ...

دستت رو گذاشتی روی پیشونیم وصورتم رو عقب زدی در حالیکه صورت مثه قرص ماهت رو کج کرده بودی تا بتونی صورت منو بخوبی ببینی وگفتی

مامانی گیه بده...گیه نه(کسره روی گ وی)(یعنی گریه بده گریه نکن)...الهی دورت بگردم که حرف خودم رو به خودم تحویل میدی فرشته کوچولوی من...من چیکار کنم با این شیرین زبونی تو آخهههه؟؟جز تسلیم چاره ای هست آیاااااا؟!!

دیدیم شب که بشه هوا سرده خیلی وقته پارک هم نرفتی تصمیم گرفتیم حالا که هوا تمییز شده و تو ی طهری که گرمتره ببریمت پارک  نزدیک خونمون .اونجا هم حسابی حدود یکساعتی بازی کردی وبرگشتیم خونه.تا شب خونه بودیم .آخر شب دیگه منکه خیلی خسته شده بودم  اماباید شما رو میخوابوندم ویه سر هم به وبلاگت میزدم.قربونت برم وقتی خوابیدی از شدت خستگی تا صبح بیدار نشدی..

حالا عکس هاش رو ببین گلم:

از اینجا مربوط به عکس ها ی فردا میشه:

همچنان با اراده ادامه مسیر میدادی وبه عکس گرفتن من توجهی نداشتی (البته این قسمتش کار همیشگیته نفسم)

دفتر کار بابایی وبازی کردن شازده با تلفن(هرکار دیگران رو تقلید میکنی)

کلاهت رو میبینی همچنان روی سرت موندگار شده.بعلههههههه جدیدا کلاه که میذاریم روی سرت برخلاف قبلانات اجازه نمیدی از سرت برداریم مگر خودت بخواهی؟!!!نمیدونم جریان چیه؟؟؟

این هم عکس آقای نانوای محله با نون قلبی برای آرین خان

ایندفعه دیگه مامانی هم بود وعکس گرفتم بعلللله 

اینجا هم آقا آرین که نونش رو دو دستی چسبیده وباباجون هم با کلی مشقت بغلش کرده تا حداقل کمتر نون بریزه روی زمین وجلوی ریختن بیشترش رو بگیره

این هم یه دونه عکس که از پارک رفتنت گرفتم

خوب میبینی دوباره مثه سابق زرنگ شدم اینسری نذاشتم یه دونه عکس هم از دستم در بره

با امید بارش باران بیشتر بدرود تا پست بعدی

شاد وپیروز باشی دلبندم