از دردسر های دندان جدید تا سرماخوردگی آرینم

     سلام عشق من

الان که دارم برات این پست رو مینویسم ساعت ١٢شبه وشما خوابیدی وحدودیک هفته ای از سرماخوردگیت گذشته کمی هم بهتر شدی.کمی که میگم چون هنوز گهگداری آبریزش بینی د اری  وهمچنان صدات گرفته .الهی مامان فدات بشه که صدای قشنگت اینطوری در نمیاد.بقول مامان بزرگات چشم خوردی اساسی شیزین پسر

با وجود اینکه خیلی خسته هستم ودوست نداشتم این پست عمگین رو بنویسم اما چاره ای نیست چون قراره تمام خاطراتت رو برات ثبت کنم انشاالله دیگه از این قبیل پست ها در وبلاگت ننویسم.

یک هفته اول مهرماه که ماه خوبی ها وعشق برای خانواده ماست رو متاسفانه با مریضی شروع کردیم.انشاالله که همچی در ادامه بخوبی پیش بره ومن یقیین دارم همینطور هم خواهد شد.

هفته آخر شهریور ماه رو خیلی خوب وشاد گذروندیم ودر طول اون هفته به دو تا جشن عروسی ویک جشن تولد دعوت شدیم بشما در هر سه جشن خیلی خوش گذشت ومامان هم مثه همیشه تمام سعی خودش رو میکرد که مراقب سلامتی شما باشه مرتب دست هات رو میشستم مراقب گرم وسرد کردنت بودم و....اما انگار دیگه اتفاق بخواد بیفته میفته حالا هرچی هم مراقبت کنی.تنها خودم رو راضی میکنم به اینکه بدنت قویتر میشه با سرماخوردگی.

این بود که تمام اون خوشیها باشروع هفته دوم ومریض شدنت از دماغت درومد الهی بمیرم برات کوچولوی معصومم.

 ادعا ندارم مادر نمونه ای هستم چون میدونم تمام مادر ها در مراقبت از فرزنداشون بهترینند اما بر هیچکس پوشیده نیست که سختگیری های من برای حفاطت شما در برابر بیماریها مخصوصا در ٢سال اول زندگی خیلی زیاده چون اعتقاد دارم حداقل تا 2سال اول که هنوز زبون نداری بخوبی مقضودت رو برسونی وهنوز سیر تکامل جسمیت در خیلی زمینه ها رشد نکرده واقعا بیماری خیلی سختتر از اونیه که فکرش رو بشه کرد.مثلا اینسری با اینکه من وبابایی هم بیمار شدیم اما زود بهبود یافتیم.ولی شما نمیتونستی ترشحات حلقت رو بیرون بدی ونه میتونستی فین کنی اینبود که خیلی اذیت شدی.واین دومین باریه که سرما میخوری البته قبلی خیلی خیلی خفیف بود اما این کمی از اون سختتره.

ماجرا از اونجا شروع شد که صبح  روز یکشنبه هفته گذشته برای خرید مایحتاح خونه رفتیم فروشگاه .اونموقع شما خیلی سرحال بودی تا بعداز طهر که خوابیدی ومنم توی آشپزخونه مشغول بسته بندی کردن گوشت بودم یهو دیدم صدای سرفه تو بلند شد اومدم سمت اتاقت دیدم وسط تخت نشستی وگریه میکنی تا اومدم بلندت کنم بالا آوردی همش هم آب دهانت بوداما خیلی زیاد.باتحربه قبلی میدونستم داری دندون در میاری.مدتیه شدیدا لثه هات متورم ودردناکند.وشما هیچوقت آب دهانت بیرون نمیریزه وبدیش اینه که فرو میدی وگاهی ته گلوت گیر میکنه وبالا میاری.بعد از اون سر حال بودی وبازی میکردی اما هر یکساعت دستت رو به دهانت میبردی واوق میزدی وکمی ترشحات دهانت بیرون میدادی..چون تب نداشتی وسرحال بودی قصیه رو گذاشتم پای دندون دراوردنت.از اون طرف هم عصراونروز وفردا  دکترت مطب نبود تا ببرمت  برای معاینه.

تصمیم گرفتم صبح فردا ببرمت پیش  یه متخصص کودک دیگه که نزدیک خونمونه وتعریفش رو خیلی شنیده بودم.

اما ماجرا ی اوق زدنت به شب هم کشیده شد بطوریکه عزیزدردونه مامان خواب به چشمش نیومد.مرتب تا میومد چشاش رو ببنده جیغ میزد واز وجود خلط در گلوش احساس ناراحتی میکرد واوق میزد خلاصه اونشب توی بغل مامان شب رو به صبح رسوندیم با هزار مکافات.خدارو شکر تب نداشتی وگرنه تا صبح ضبر نمیکردیم.بعد اوق زدنت در هربار چشات باز میشد ووقتی از گریه آروم میشدی شروع میکردی به بازی کردن  ودوباره که میومدی بخوابی روز ازنو روزی ازنو....

صبح شما رو بردم نزد دکتر مستشاری وایشون معاینه کرد وگفت در شرف سرماخوردگی هستی تب بر وسیتریزین برات تجویز کرد.

برگشتیم خونه در حالیکه از صبح   دیگه اوق زدنات تموم شده بود اما بجاش تب خفیف وبیحالی اومد سراغت.شب این حالت ها شدت یافت .بطوریکه تبت با دارو پایین نمیومد.نمیذاشتی برات تب سنج بذارم.از داغی نسبتا زیاد کل بدنت معلوم بود تبت بالا رفته . پاشویه رو برات شروع کردم .باتمام غصه وناراحتی خودم در اون گیرو دار انگار مغزم هم هنگ کرده بود وبرای بچه خودم دچار سردر گمی شده بودم چون اولین بار بود اینطوری میدیدمت کمی هول کرده بودم که یه لحطه  یادم اومد بروفن هم داریم تصمیم گرفتم اینبار بروفن بهت بدم که سریع دمای بدنت اومد پایین.واین نزدیک صبح بود ونگرانیم بر طرف شد.دکتر همونروز بهم گفت تب این ویروس در این نوع سرماخوردگی به بروفن حواب میده.

اگه روند تب همینطور پیش میرفت آماده بیمارستان رفتن شده بودیم.دیگه داشتم دیوونه میشدم مرتب دعا میخوندم وپاشویه میکردم.که خدا جوابمو داد وسریع خنک شدی.اونشب فقط دوست داشتی بغل من باشی.مامان ایران هم اونشب اومد پیشمون اما فقط فقط بغل منو میخواستی نه بابایی ونه مامان ایران. تا صبح تو بغلم راه رفتیم وگاهی روی پا خوابوندمت.اشتها نداشتی وشیر نمیخوردی .

صبح اونروز بین مریض وقت گرفتیم وبردیمت پیش دکتر خودت.دکتر هم تشخیص سرماخوردگی ویروسی جدید رو برات داد ویکسری دارو اضافه کرد..

بعد اون یواش یواش بهتر شدی اما هنوز کاملا خوب نشدی.دکترت هم گفت که ١٠الی ١٥ روز طول میکشه.

الهی مامان بمیره در این مدت بی اشتها هم بودی وحسابی لاغر کردی الان هرکی تورو دیده متوجه شده.منم خیلی غصه خوردم تمام سعیم اینه که بازور هم شده غذا بخوری آخه نباید دیگه خیلی ضعیف بشی گل مادر به فکر مامانم باش که حسابی داغونه.

الهی هیچ کودکی در دنیا روی زشت بیماری رو نبینه.خداوندا خودت حافط این گلهای زندگی باش.پسر عزیز من رو هم در پناه حودت حفط کن ولباس عافیت بپوشان هرچه زودتر.آمین.

پسر گلم اگراین پست رو از هر لحاظ بد نوشتم منو ببخش چون اضلا توان ویرایش نداشتم.تا پست بعدی بدرود عزیزکم.